«Ο Χάμιλτον έπρεπε να είχε αποσυρθεί το 2021 – Η ιστορία του στην F1 θα ήταν πιο καθαρή»
Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα κεφάλαια στην ιστορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού αποτελεί η πορεία του Λιούις Χάμιλτον μετά το 2021, με τον πρώην συνεργάτη του στην McLaren, Ματ Μπίσοπ, να υποστηρίζει πως ο «δρόμος της εξόδου» θα έπρεπε να είχε επιλεγεί στις 7 Ιανουαρίου 2022, την ημέρα των 37ων γενεθλίων του οδηγού. Η ανάλυση του Μπίσοπ για το motorsportmagazine.com εστιάζει στο γεγονός ότι οι επόμενες σεζόν στερήθηκαν ανταγωνιστικότητας, αλλοιώνοντας την εικόνα ενός οδηγού που μέχρι τότε έμοιαζε αήττητος.
Σύμφωνα με τον Μπίσοπ, η επιμονή του Χάμιλτον να συνεχίσει τον έφερε αντιμέτωπο με τον «τροχό» της Formula 1, στερώντας του τη δυνατότητα να στρέψει την ενέργειά του σε άλλους σημαντικούς σκοπούς εκτός πίστας. Η σύγκριση με τον Νίκο Ρόσμπεργκ είναι αναπόφευκτη, καθώς ο Γερμανός επέλεξε να φύγει στην κορυφή. “Μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να εύχεται πως όταν βγήκε από εκείνη την απομόνωση που είχε επιβάλει στον εαυτό του, να είχε επιλέξει ένα διαφορετικό μονοπάτι. Για τον Λιούις, το απόγειο θα ήταν το Άμπου Ντάμπι το 2021. Όχι επειδή κέρδισε το πρωτάθλημα εκεί —αντίθετα, όλοι ξέρουμε ότι του το έκλεψαν— αλλά επειδή το είχε κερδίσει μέσα στην πίστα, με την αξία του, την απόδοσή του και το πνεύμα του”, είπε. “Αν αν είχε αποσυρθεί, η ιστορία του στη Formula 1 θα ήταν καθαρή — συγκλονιστικά καθαρή. Θα είχε φύγει με την αξιοπρέπειά του άθικτη, την κληρονομιά του ακλόνητη και τον όγδοο τίτλο του ηθικά, αν όχι επίσημα, εξασφαλισμένο”.
Πλέον, ο Χάμιλτον βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι ενόψει του 2026. Μετά από μια σεζόν στη Ferrari που δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, η πίεση για αποτελέσματα είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Ο Μπίσοπ παραδέχεται πως ο κίνδυνος για την υστεροφημία του επτάκις πρωταθλητή είναι ορατός, ειδικά αν η ταχύτητά του έχει αρχίσει να φθίνει λόγω ηλικίας, κάτι που συζητείται έντονα λίγο πριν την έναρξη της δεύτερης χρονιάς του στα κόκκινα.
“Ελπίζω ειλικρινά η Ferrari του 2026 να είναι ένα μονοθέσιο αντάξιο του ταλέντου, της φιλοδοξίας και της κληρονομιάς του. Τίποτα δεν θα με χαροποιούσε περισσότερο από το να τον βλέπω να κερδίζει αγώνες στα «rosso corsa». Αλλά η ελπίδα, στην Formula 1, είναι ένα εύθραυστο νόμισμα και ο ρεαλισμός απαιτεί να αναγνωρίσουμε τις αμφιβολίες για τον Χάμιλτον που διαπερνούν τα paddock. Εν ολίγοις, είναι πιθανό να μην είναι πλέον τόσο αστραπιαία γρήγορος όσο κάποτε”, συμπλήρωσε.