Μια άγνωστη πτυχή της καριέρας του αποκάλυψε ο Ντέιβιντ Κούλθαρντ, φέρνοντας στο φως την πρόταση που είχε δεχθεί από τη Ferrari κατά την εποχή της απόλυτης κυριαρχίας του Μίκαελ Σουμάχερ. Ο πρώην οδηγός της Formula 1, που συνέδεσε το όνομά του με την McLaren, εξήγησε τους λόγους για τους οποίους η μετακίνησή του στο Μαρανέλο δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, παρά το γεγονός ότι η Scuderia αποτελούσε τον διακαή πόθο κάθε οδηγού.

Μιλώντας στο Red Flags podcast, ο Σκωτσέζος ανέφερε: “Μου προσφέρθηκε συμβόλαιο που έλεγε ρητά ότι θα ήμουν το Νο.2 πίσω από τον Σουμάχερ. Με όσα ξέρουμε τώρα, φυσιολογικά θα ήμουν όντως δεύτερος απέναντί του, αλλά ήταν αδύνατον για μένα να υπογράψω κάτι που με δέσμευε εκ των προτέρων σε αυτόν τον ρόλο”. Ο ίδιος πρόσθεσε πως οδηγοί όπως ο Έντι Ιρβάιν, ο Ρούμπενς Μπαρικέλο και ο Φελίπε Μάσα δέχθηκαν αυτό το καθεστώς και πέτυχαν, όμως ο ίδιος προτίμησε τη φιλοσοφία της McLaren.

Ο Κούλθαρντ επαίνεσε τη διαχρονική στάση της McLaren να επιτρέπει τις εσωτερικές μάχες, από την εποχή των Άιρτον Σένα και Αλέν Προστ μέχρι σήμερα. “Η McLaren θέλει πραγματικά τους καλύτερους οδηγούς και μετά προσπαθεί με κάποιο τρόπο να τους διαχειριστεί”, σημείωσε, τονίζοντας πως αυτή η προσέγγιση είναι που κάνει την ομάδα να ξεχωρίζει, ακόμα και αν αυτό συνεπάγεται μεγαλύτερο ρίσκο για τη διαχείριση των αποτελεσμάτων.

Μπορεί η ομάδα με επικεφαλής τους Ζακ Μπράουν και Αντρέα Στέλλα να μην δείχνει προτίμηση σε έναν οδηγό, ωστόσο οι Papaya Rules και το καθεστώς των Νόρις και Πιάστρι το 2025 προκάλεσαν έντονη συζήτηση, καθώς οι δύο οδηγοί «έκλεβαν» βαθμούς ο ένας από τον άλλον, επιτρέποντας στον Φερστάπεν να παραμείνει στη μάχη μέχρι τέλους. Αν και ο Νόρις πήρε τελικά τον τίτλο για δύο μόλις βαθμούς στο Grand Prix του Άμπου Ντάμπι, η απόφαση για δύο ισότιμους οδηγούς ίσως «στοιχειώσει» την ομάδα το 2026, αν ο ανταγωνισμός από την Mercedes και άλλες ομάδες γίνει ακόμα πιο έντονος.