Για την αντιπαλότητά του με τον Μίκαελ Σουμάχερ μίλησε ο Μίκα Χάκινεν, η οποία παραμένει μία από τις πιο εμβληματικές στην ιστορία της Formula 1, χαρακτηριζόμενη από ακραίο ανταγωνισμό αλλά και βαθύ αμοιβαίο σεβασμό. Ο «Ιπτάμενος Φινλανδός», αναπολώντας τις επικές τους μάχες στα τέλη της δεκαετίας του ’90, προχώρησε σε μια τολμηρή παραδοχή, δηλώνοντας πως παρά το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του Γερμανού, ο ίδιος ένιωθε ότι είχε το πάνω χέρι στην πίστα.

“Τον μελετούσα πολλές φορές, τις γραμμές του, το πώς έστριβε το τιμόνι, αλλά δεν ήταν κάτι το υπερβολικά ιδιαίτερο κατά τη γνώμη μου. Νομίζω ότι ήμουν λίγο καλύτερος”, ανέφερε ο Χάκινεν στο High Performance podcast. Ο δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής αναγνώρισε τη σωματική δύναμη του Schumi και τον μοναδικό έλεγχο που είχε στο μονοθέσιο, επιμένοντας όμως ότι η δική του οδηγική ευφυΐα ήταν εκείνη που του χάρισε το πλεονέκτημα στις κρίσιμες στιγμές.

Σε αντίθεση με τον Ντέιμον Χιλ, ο οποίος είχε παραδεχτεί ότι τον επηρέασαν σημαντικά, ο Χάκινεν αποκάλυψε πως τα περιβόητα «παιχνίδια μυαλού» του Σουμάχερ δεν είχαν καμία επίδραση πάνω του. “Προσπάθησε με πολλούς τρόπους, αλλά σε μένα δεν λειτουργούσε. Ήμουν τόσο σίγουρος για τον εαυτό μου και την McLaren που δεν μπορούσε να αλλάξει τίποτα”, εξήγησε.

Αναφερόμενος στο περιστατικό τους στον αγώνα του Μακάο το 1990, όταν οι δυο τους οδηγούσαν ακόμα στη Formula 3, εξήγησε: “Στον τελευταίο γύρο, έκανε ένα απίστευτα ανόητο λάθος που μου έδωσε την ευκαιρία να τον προσπεράσω. Καθώς ετοιμαζόμουν, έστριψε λίγο το τιμόνι του, ακούμπησα το ελαστικό του και βγήκα εκτός. Ο Μίκαελ ήταν σκληρός οδηγός, μερικές φορές όχι δίκαιος. Σκέφτηκα: «Πρέπει να αλλάξω τη φιλοσοφία αυτού του τύπου». Εστίασα στη δουλειά μου και από εκεί προήλθε ο σεβασμός. Είπαμε να παλέψουμε στην πίστα και να αφήσουμε τις βλακείες στην άκρη. Μετά το Μακάο κατάλαβα τη φιλοσοφία του. Έτσι, κάθε φορά που αγωνιζόμασταν, κάναμε μικρά κόλπα, αλλά δεν ακουμπήσαμε ποτέ ξανά”.