Στους πρώτους 22 γύρους κρίθηκε σε μεγάλο βαθμό η μάχη της Ferrari με τη Red Bull στη Σιγκαπούρη, καθώς ο Μαξ Φερστάπεν δημιούργησε ένα προβάδισμα που ο Σαρλ Λεκλέρ δεν κατάφερε να ανατρέψει παρά την επιθετική στρατηγική του. Η ανάλυση των χρόνων δείχνει ότι η SF-26 διέθετε ανταγωνιστικό ρυθμό στο δεύτερο μισό του αγώνα, αλλά η αρχική απώλεια χρόνου και η υστέρηση στις ευθείες αποδείχθηκαν καθοριστικές.

Οι 22 γύροι που έκριναν τη μάχη

Η Ferrari δεν έχασε τη νίκη στους τελευταίους γύρους, όταν ο Λεκλέρ πλησίαζε τον Φερστάπεν. Το σημαντικότερο μέρος της διαφοράς είχε δημιουργηθεί πολύ νωρίτερα.

Στον πρώτο γύρο, ο Μονεγάσκος βρισκόταν μόλις 0,6 δευτερόλεπτα πίσω από τη Red Bull. Μέχρι τον 22ο γύρο, όμως, η απόσταση είχε αυξηθεί στα 8,4 δευτερόλεπτα.

Στο συγκεκριμένο διάστημα, ο Φερστάπεν κατέγραψε διάμεσο χρόνο 1:37.39, έναντι 1:37.91 του Λεκλέρ. Η διαφορά των 0,52 δευτερολέπτων ανά γύρο αποτύπωνε την υπεροχή της Red Bull στην πρώτη φάση του αγώνα.

Παράλληλα, η απόδοση των μαλακών ελαστικών της Ferrari υποχωρούσε. Από χρόνους κοντά στο 1:37.5, ο Λεκλέρ έφτασε να κινείται περίπου στο 1:38.6 μεταξύ του 10ου και του 23ου γύρου.

Αυτή η πτώση ήταν αρκετή για να επιτρέψει στον Φερστάπεν να αποκτήσει τον έλεγχο του αγώνα, χωρίς να χρειαστεί να αμυνθεί απέναντι στον αντίπαλό του.

Γιατί δεν αρκούσε η διαφορετική στρατηγική

Η Ferrari επιχείρησε να ανατρέψει την κατάσταση με νωρίτερο pit stop, καλώντας τον Λεκλέρ οκτώ γύρους πριν από τον Φερστάπεν.

Η επιλογή απέδωσε εν μέρει. Η διαφορά μειώθηκε από τα 8,4 στα 4,7 δευτερόλεπτα, όμως δεν ήταν αρκετή για να φέρει τη Ferrari μπροστά όταν ο Ολλανδός πραγματοποίησε τη δική του στάση.

Στη συνέχεια, το Virtual Safety Car πρόσφερε στον Λεκλέρ τη δυνατότητα για δεύτερο pit stop με σημαντικά μικρότερη απώλεια χρόνου. Αντί για τα περίπου 24-25 δευτερόλεπτα μιας κανονικής στάσης, έχασε μόλις 12,3.

Με φρέσκα μαλακά ελαστικά, ο Μονεγάσκος άρχισε να μειώνει εντυπωσιακά τη διαφορά. Από τα 18 δευτερόλεπτα μετά το VSC, έφτασε να τερματίσει 7,3 δευτερόλεπτα πίσω από τον Φερστάπεν, ανακτώντας 10,7 δευτερόλεπτα σε 22 γύρους.

Ωστόσο, η εικόνα αυτή δεν σημαίνει ότι η Ferrari διέθετε συνολικά ταχύτερο μονοθέσιο. Μεταξύ του 41ου και του 50ού γύρου, ο Λεκλέρ ήταν κατά μέσο όρο περίπου 0,64 δευτερόλεπτα ταχύτερος, αλλά η διαφορά μειώθηκε στο ένα δέκατο στους τελευταίους 12 γύρους.

Η αρχική αποτελεσματικότητα της μαλακής γόμας εξασθένησε και ο διαθέσιμος χρόνος δεν επαρκούσε για να απειληθεί ουσιαστικά η πρωτοπορία.

Το μειονέκτημα της SF-26 στις ευθείες

Ένα ακόμη στοιχείο που περιόρισε τις δυνατότητες της Ferrari ήταν η τελική ταχύτητα.

Σύμφωνα με τα δεδομένα του αγώνα, η SF-26 κατέγραψε διάμεση ταχύτητα 285 χλμ./ώρα στο speed trap, έναντι 289 χλμ./ώρα της Red Bull.

Η διαφορά των τεσσάρων χιλιομέτρων την ώρα δεν εξηγεί από μόνη της την τελική έκβαση, αλλά αποτελεί ένδειξη του μειονεκτήματος που αντιμετώπιζε ο Λεκλέρ στις ευθείες.

Αντίθετα, η Ferrari παρουσίασε ανταγωνιστική απόδοση στις στροφές, με τον Μονεγάσκο να είναι ταχύτερος από τον Αντρέα Κίμι Αντονέλι και στους τρεις τομείς όταν οι συνθήκες σύγκρισης ήταν αντίστοιχες.

Η SF-26, επομένως, είχε τα χαρακτηριστικά για να διεκδικήσει ένα ισχυρό αποτέλεσμα, όχι όμως την απαιτούμενη συνολική απόδοση ώστε να ανατρέψει το προβάδισμα της Red Bull.

Το δεύτερο χαμένο βάθρο

Η εικόνα της Ferrari έγινε ακόμη πιο σύνθετη από τη στρατηγική του Λιούις Χάμιλτον.

Ο Βρετανός παρέμεινε στην πίστα κατά τη διάρκεια του VSC, παρότι η ομάδα τον είχε καλέσει για αλλαγή ελαστικών. Η επιλογή τον έφερε προσωρινά στη δεύτερη θέση, αλλά τον υποχρέωσε να ολοκληρώσει τον αγώνα με εξαιρετικά φθαρμένη μαλακή γόμα.

Ο Λεκλέρ τον προσπέρασε στον 46ο γύρο, ο Αντονέλι στον 54ο, ο Λάντο Νόρις στον 55ο και ο Όσκαρ Πιάστρι στον 61ο.

Έτσι, η Ferrari δεν έχασε μόνο τη δυνατότητα να πιέσει περισσότερο τη Red Bull για τη νίκη, αλλά και την ευκαιρία να ολοκληρώσει τον αγώνα με δύο μονοθέσια στο βάθρο.

Τι έδειξε τελικά η Σιγκαπούρη

Το συμπέρασμα από τους χρόνους είναι σαφές. Η Ferrari δεν ηττήθηκε επειδή επέλεξε λανθασμένα τη στρατηγική δύο στάσεων για τον Λεκλέρ. Αντίθετα, αυτή ήταν η επιλογή που της επέτρεψε να μειώσει σημαντικά τη διαφορά από τον Φερστάπεν.

Το καθοριστικό πρόβλημα ήταν ότι η Red Bull είχε ήδη χτίσει προβάδισμα 8,4 δευτερολέπτων στους πρώτους 22 γύρους, ενώ στη συνέχεια διατήρησε αρκετό ρυθμό ώστε να ελέγξει την κατάσταση.

Η Ferrari αξιοποίησε το VSC και την ταχύτητα της μαλακής γόμας, όμως η ανάκαμψη ήρθε πολύ αργά. Ακόμη και με τη σημαντική μείωση της διαφοράς, ο Λεκλέρ θα χρειαζόταν περίπου δώδεκα επιπλέον γύρους με τον ρυθμό του τελευταίου μέρους του αγώνα για να πλησιάσει τον Φερστάπεν.

Η Σιγκαπούρη ανέδειξε έτσι δύο διαφορετικά προβλήματα για τη Scuderia. Η SF-26 δεν είχε τον απαιτούμενο ρυθμό στο πρώτο stint για να παραμείνει κοντά στη Red Bull, ενώ η στρατηγική του Χάμιλτον στέρησε από την ομάδα ένα δεύτερο βάθρο. Με έξι Grand Prix να απομένουν, η Ferrari χρειάζεται να αντιμετωπίσει και τα δύο, αν θέλει να μετατρέψει την ανταγωνιστικότητά της σε καλύτερα αποτελέσματα.

Γιώργος Καλτσάς

Ο Γιώργος Καλτσάς καταγράφει όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τις πίστες της Formula 1, παρακολουθώντας στενά τις τελευταίες εξελίξεις και το παρασκήνιο του paddock.