Δύο εντελώς διαφορετικές εικόνες παρουσίασε η McLaren στο Grand Prix Ολλανδίας, με την MCL40 να αποδεικνύεται αρκετά γρήγορη για μία επιβλητική νίκη αλλά όχι για να κρατήσει και τα δύο μονοθέσια στη μάχη της κορυφής. Ο Όσκαρ Πιάστρι τερμάτισε έκτος και 32 δευτερόλεπτα πίσω από τον Λάντο Νόρις, με την ανάλυση του αγώνα του να δείχνει ότι η διαφορά δεν προέκυψε από έναν μόνο παράγοντα.

Το πρώτο δεδομένο είναι και το σημαντικότερο. Δύσκολα μπορεί η έλλειψη ταχύτητας του Πιάστρι να αποδοθεί συνολικά στην MCL40, όταν ο teammate του κέρδισε για δεύτερο συνεχόμενο Grand Prix και μάλιστα έχοντας ξεκάθαρο πλεονέκτημα ρυθμού στο Ζάντβορτ.

Ο ίδιος ο Αυστραλός το αναγνώρισε μετά τον τερματισμό. “Ο Λάντο κέρδισε με αρκετά μεγάλη διαφορά, οπότε πιστεύω ότι το μονοθέσιο βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Ήταν γρήγορο στα δύο τελευταία Σαββατοκύριακα, απλώς για κάποιον λόγο εγώ δεν κατάφερα να βγάλω τον ρυθμό από αυτό”, παραδέχθηκε μιλώντας στο Motorsport Week.

Το pit stop άλλαξε τη θέση στην πίστα

Το πρώτο σημαντικό πλήγμα ήρθε στα pits. Η στάση των 5,4 δευτερολέπτων κόστισε στον Πιάστρι πολύτιμο χρόνο και, κυρίως, track position απέναντι στον Τζορτζ Ράσελ.

“Το αργό πρώτο pit stop ήταν λίγο επώδυνο και ο ρυθμός στη συνέχεια επίσης επώδυνος”, ανέφερε.

Ήταν ένα καθοριστικό επεισόδιο για την εξέλιξη του αγώνα του, όχι όμως αρκετό για να εξηγήσει τα 32 δευτερόλεπτα που τον χώρισαν τελικά από τον Νόρις.

Η κατάρρευση της σκληρής γόμας

Το μεγαλύτερο αγωνιστικό πρόβλημα εμφανίστηκε στο δεύτερο stint. Η πρώτη σειρά σκληρών ελαστικών είχε παρουσιάσει διαχειρίσιμη φθορά, όμως η συμπεριφορά της δεύτερης άλλαξε απότομα έπειτα από λίγους γύρους.

“Η δεύτερη σειρά ήταν καλή για περίπου πέντε γύρους και μετά έμεινα εντελώς από εμπρός ελαστικά”, εξήγησε ο Πιάστρι.

Η απώλεια πρόσφυσης στον εμπρός άξονα περιόρισε δραστικά τη δυνατότητά του να διατηρήσει ρυθμό, σε μία πίστα όπου η εμπιστοσύνη στις γρήγορες καμπές και η σταθερότητα του εμπρός μέρους είναι καθοριστικές.

Η στρατηγική δεν εξηγεί τα πάντα

Εύκολη ανάγνωση θα ήταν να αποδοθεί η έκτη θέση στις επιλογές της McLaren. Ο ίδιος ο Πιάστρι, όμως, δεν θεωρεί ότι εκεί βρίσκεται η βασική αιτία.

“Υπήρχαν πολλές διαφορετικές στρατηγικές, αλλά δεν πιστεύω ότι η δική μας ήταν πραγματικά το πρόβλημα στον αγώνα μας”, ξεκαθάρισε.

Αυτό μεταφέρει το ενδιαφέρον από το pit wall στη συμπεριφορά του συνδυασμού οδηγού, ελαστικών και μονοθεσίου. Το πρώτο stint ήταν ανταγωνιστικό, το δεύτερο ξεκίνησε επίσης φυσιολογικά και μέσα σε περίπου πέντε γύρους η εικόνα άλλαξε δραματικά.

“Δεν υπάρχει πραγματικά ένα ξεκάθαρο πρόβλημα. Στο πρώτο stint τα πράγματα έμοιαζαν λογικά. Το δεύτερο με τα σκληρά ήταν εντάξει στους πρώτους πέντε γύρους και μετά έγινε χάος”, πρόσθεσε.

Η μεγάλη αντίθεση με τον Νόρις

Εδώ βρίσκεται και το πραγματικό παράδοξο του Ζάντβορτ. Την ώρα που ο Πιάστρι αναζητούσε πρόσφυση και εξηγήσεις, ο Νόρις αξιοποιούσε την ίδια βασική πλατφόρμα για να περάσει τον Αντρέα Κίμι Αντονέλι και να εξαφανιστεί στην κορυφή.

Μετά τις αναβαθμίσεις των τελευταίων Grand Prix, η MCL40 έχει εξελιχθεί σε πραγματική απειλή για τη Mercedes. Οι δύο συνεχόμενες νίκες του Νόρις σε Ουγγαρία και Ολλανδία αποτελούν την ισχυρότερη ένδειξη, ενώ ακόμη και ο Αντονέλι παραδέχθηκε ότι η W17 δεν είναι πλέον ξεκάθαρα το ταχύτερο μονοθέσιο.

Για τη McLaren, επομένως, το βασικό ερώτημα πριν από τη Μόντσα δεν αφορά την απόδοση της MCL40, αλλά γιατί αυτή δεν ήταν διαθέσιμη με τον ίδιο τρόπο και στους δύο οδηγούς. Το αργό pit stop εξηγεί την απώλεια θέσης, η κατάρρευση των εμπρός ελαστικών εξηγεί μέρος της πτώσης του ρυθμού, αλλά όχι ολόκληρη τη διαφορά των 32 δευτερολέπτων. Η σύγκριση των δεδομένων Νόρις και Πιάστρι θα πρέπει πλέον να δείξει αν το Ζάντβορτ ήταν μία μεμονωμένη αστοχία ή αν ο Αυστραλός δυσκολεύεται να εκμεταλλευτεί το παράθυρο λειτουργίας της αναβαθμισμένης MCL40.

Γιώργος Καλτσάς

Ο Γιώργος Καλτσάς καταγράφει όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τις πίστες της Formula 1, παρακολουθώντας στενά τις τελευταίες εξελίξεις και το παρασκήνιο του paddock.