TOP

Audi: «Κάποιοι το έχουν, κάποιοι όχι» — Η αντίδραση του Χούλκενμπεργκ

Ελάχιστα εκατοστά χώρισαν τις δύο Audi από μία επικίνδυνη σύγκρουση στον πρώτο γύρο του Grand Prix Ολλανδίας, όταν ο Γκάμπριελ Μπορτολέτο έχασε τον έλεγχο στην τελευταία στροφή. Η αντίδραση του Νίκο Χούλκενμπεργκ απέτρεψε τα χειρότερα, με τον Άλαν ΜακΝις να αποδίδει την αποφυγή του ατυχήματος σε έναν συνδυασμό ενστίκτου, κρίσης και οδηγικής ικανότητας.

Το περιστατικό σημειώθηκε λίγα δευτερόλεπτα μετά την έξοδο του Μαξ Φερστάπεν στο ίδιο σημείο. Με την πίστα να παραμένει βρεγμένη στη στροφή 14, ο Μπορτολέτο έχασε την πρόσφυση της R26, αλλά απέφυγε τις μπαριέρες και έκανε ένα πλήρες τετ-α-κέ.

Το σύννεφο καπνού που δημιουργήθηκε, ωστόσο, έκρυψε ουσιαστικά το μονοθέσιο από τον Χούλκενμπεργκ, ο οποίος ακολουθούσε με ταχύτητα και έπρεπε μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου να αποφασίσει προς ποια πλευρά θα κινηθεί.

Ο Γερμανός επέλεξε την αριστερή και πέρασε οριακά δίπλα από την Audi του teammate του, αποφεύγοντας μία πιθανή πλαϊνή σύγκρουση.

Ο επικεφαλής της Audi, Άλαν ΜακΝις, παρομοίασε τη σκηνή με την ταινία “Days of Thunder”, εστιάζοντας κυρίως στον τρόπο με τον οποίο ένας οδηγός αντιδρά όταν δεν υπάρχει χρόνος για συνειδητή επεξεργασία της κατάστασης.

“Όταν κάτι συμβαίνει μπροστά σου υπάρχει μία νοητική διαδικασία, αλλά υπάρχει και το ένστικτο. Είναι αυτή η ενστικτώδης γνώση για το πού πρέπει να πας και τι πρέπει να κάνεις”, εξήγησε μιλώντας στο RacingNews365.

“Κάποιοι το έχουν και κάποιοι όχι. Όταν ένα μονοθέσιο αρχίζει να περιστρέφεται, υπάρχει μία συγκεκριμένη τροχιά και μετά χρειάζεται ενστικτώδης κρίση για το πόσο μακριά και προς ποια κατεύθυνση θα κινηθείς”, πρόσθεσε.

Ο ΜακΝις στάθηκε και στην αντίδραση του Μπορτολέτο, καθώς η κλίση της τελευταίας στροφής μπορούσε εύκολα να στείλει την R26 προς τις μπαριέρες.

“Εντυπωσιάστηκα πολύ από αυτό που κατάφερε να κάνει ο Γκάμπριελ, κρατώντας ουσιαστικά το μονοθέσιο στη μέση της πίστας και αποφεύγοντας τον τοίχο”, τόνισε.

Για την αντίδραση του Χούλκενμπεργκ, πάντως, δεν είχε αμφιβολίες. “Είτε ήταν ένστικτο είτε ικανότητα και συγκέντρωση, δεν ξέρω. Αλλά ήταν μία καταπληκτική αποφυγή”, κατέληξε.