Στη στρατηγική δημιουργία πλεονεκτήματος ελαστικών και όχι στην καθαρή ταχύτητα κρίθηκε η μονομαχία του Λάντο Νόρις με τον Αντρέα Κίμι Αντονέλι στο Ζάντβορτ. Τα δεδομένα του αγώνα δείχνουν ότι η Mercedes είχε αρχικά τον έλεγχο, μέχρι η McLaren να μεταφέρει τη μάχη σε ένα σημείο όπου η πρόσφυση της MCL40 με φρέσκα ελαστικά άλλαξε πλήρως τις ισορροπίες.

Η πρώτη φάση του Grand Prix Ολλανδίας δεν έδειχνε έναν Νόρις που είχε απλώς περισσότερο ρυθμό και περίμενε να τον αξιοποιήσει. Μετά την επανεκκίνηση, ο Αντονέλι πέρασε τον Βρετανό στη Στροφή 1 και κατάφερε να διατηρήσει την πρωτοπορία.

Ο Αντονέλι ήταν πραγματικά ταχύτερος στην αρχή

Το πρώτο σημαντικό στοιχείο προκύπτει από τους χρόνους των δύο οδηγών πριν από τα pit stop.

Ο Αντονέλι, με τη μέση γόμα και καθαρό αέρα μπροστά του, είχε κατά μέσο όρο πλεονέκτημα περίπου 0,1 δευτ. ανά γύρο απέναντι στον Νόρις, ο οποίος χρησιμοποιούσε τη μαλακή. Η διαφορά δημιουργούνταν κυρίως στα Sector 1 και 3, επιβεβαιώνοντας την εικόνα που είχε εμφανιστεί ήδη στις κατατακτήριες.

Δεν υπήρχε, συνεπώς, αρκετή διαφορά ώστε ο Νόρις να επιχειρήσει εύκολα προσπέρασμα. Ακόμη και μετά τα pit stop, παρέμενε κοντά στην W17, αλλά χωρίς το πλεονέκτημα που χρειαζόταν για να περάσει.

Η McLaren δεν κυνήγησε το undercut

Η McLaren είχε διαπιστώσει από το Sprint ότι η MCL40 συνδύαζε ισχυρό ρυθμό με καλή διαχείριση ελαστικών. Αντί λοιπόν να προσπαθήσει να κερδίσει τη θέση με ένα επιθετικό undercut, επέλεξε να παρατείνει το stint του Νόρις κατά επτά γύρους.

Στο Ζάντβορτ αυτό είχε ιδιαίτερη αξία. Οι περιορισμένες ευκαιρίες προσπεράσματος σημαίνουν ότι η διαφορά πρόσφυσης μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντική από μία μικρή διαφορά στην καθαρή ταχύτητα.

Το ρίσκο ήταν εμφανές. Μετά το δικό του pit stop, ο Νόρις επέστρεψε σχεδόν πέντε δευτερόλεπτα πίσω από τον Αντονέλι.

Τα πέντε δευτερόλεπτα εξαφανίστηκαν σε τρεις γύρους

Εκεί η στρατηγική της McLaren άρχισε να αποδίδει.

Με τα φρέσκα σκληρά ελαστικά, ο Νόρις κάλυψε τη διαφορά των σχεδόν πέντε δευτερολέπτων μέσα σε μόλις τρεις γύρους. Η τηλεμετρία του 50ού γύρου εξηγεί γιατί.

Στις Στροφές 3, 6, 9 και ιδιαίτερα 10, ο Νόρις διατηρούσε αισθητά μεγαλύτερη ταχύτητα στο apex από τον Αντονέλι. Δεν επρόκειτο για πλεονέκτημα σε ένα συγκεκριμένο τμήμα της πίστας, αλλά για επαναλαμβανόμενο κέρδος στις ζώνες όπου απαιτούνταν περισσότερη πρόσφυση.

Αυτό είναι και το βασικό εύρημα των δεδομένων. Η McLaren δεν βρήκε ξαφνικά περισσότερη τελική ταχύτητα από τη Mercedes. Δημιούργησε μέσω στρατηγικής τις συνθήκες ώστε η MCL40 να μπορεί να χρησιμοποιήσει πολύ περισσότερη ταχύτητα μέσα στις στροφές.

Η στιγμή που η Mercedes έχασε τον έλεγχο

Η παρουσία του Λιούις Χάμιλτον μπροστά από τον Αντονέλι πρόσθεσε έναν ακόμη παράγοντα στη μάχη, αλλά δεν δημιούργησε το πλεονέκτημα του Νόρις. Αυτό είχε ήδη προκύψει από το offset των ελαστικών.

Στον 54ο γύρο ο Βρετανός εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία, πέρασε τον Αντονέλι και στη συνέχεια τον Χάμιλτον, επιστρέφοντας στην κορυφή.

Το VSC έδωσε αργότερα στη Mercedes μία τελευταία ευκαιρία, καθώς ο Αντονέλι πέρασε στη μαλακή γόμα. Ούτε αυτό, όμως, ήταν αρκετό. Ο Νόρις μπορούσε να κινηθεί σε αντίστοιχους χρόνους και τελικά επικράτησε με διαφορά 11,5 δευτερολέπτων.

Η τηλεμετρία επομένως αλλάζει λίγο την ανάγνωση της νίκης. Στο πρώτο μέρος του αγώνα η Mercedes δεν έχασε επειδή υστερούσε ξεκάθαρα σε ρυθμό — ο Αντονέλι είχε μάλιστα ένα μικρό πλεονέκτημα. Η McLaren κέρδισε όταν επέλεξε να θυσιάσει προσωρινά track position για επτά γύρους νεότερα ελαστικά και ο Νόρις μετέτρεψε αυτό το offset σε σχεδόν πέντε δευτερόλεπτα μέσα σε τρεις γύρους.

Γιώργος Καλτσάς

Ο Γιώργος Καλτσάς καταγράφει όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τις πίστες της Formula 1, παρακολουθώντας στενά τις τελευταίες εξελίξεις και το παρασκήνιο του paddock.