Ο Λιούις Χάμιλτον πραγματοποίησε στον Καναδά μία από τις πιο πειστικές εμφανίσεις του με τα χρώματα της Ferrari. Και παρότι ένα καλό αποτέλεσμα δεν αρκεί από μόνο του για να αλλάξει τις ισορροπίες μέσα σε μία κορυφαία ομάδα, η εικόνα του Μόντρεαλ άνοιξε μία ενδιαφέρουσα συζήτηση: μήπως η Ferrari αρχίζει να πλησιάζει περισσότερο στις απαιτήσεις του Βρετανού;

Αφορμή για τη συζήτηση αποτέλεσαν και οι πρόσφατες παρατηρήσεις του Χουάν Πάμπλο Μοντόγια, ο οποίος υποστήριξε ότι η εικόνα της Ferrari στον Καναδά ίσως αποτελεί ένδειξη πως η ομάδα αρχίζει να κινείται περισσότερο προς την κατεύθυνση που προτιμά ο Χάμιλτον. Πρόκειται ασφαλώς για μία εκτίμηση και όχι για επιβεβαιωμένο γεγονός, όμως αρκεί για να θέσει ένα ενδιαφέρον ερώτημα γύρω από τη μελλοντική πορεία της Scuderia.

Ένα διαφορετικό πρόσωπο από τον Χάμιλτον

Από την αρχή της συνεργασίας του με τη Ferrari, ο Χάμιλτον έχει μιλήσει αρκετές φορές για τη διαφορετική φιλοσοφία του μονοθεσίου σε σχέση με όσα είχε συνηθίσει στη Mercedes. Σε αρκετούς αγώνες έδειχνε να αναζητά ακόμη το ιδανικό σημείο ισορροπίας, τόσο σε επίπεδο setup όσο και στον τρόπο διαχείρισης των ελαστικών.

Στον Καναδά, όμως, η εικόνα ήταν διαφορετική. Ο Βρετανός έδειξε πιο άνετος, πιο σταθερός και κυρίως πιο κοντά στο να αξιοποιήσει το μέγιστο των δυνατοτήτων της SF-26, κάτι που δεν είχε συμβεί με την ίδια συνέπεια στους προηγούμενους αγώνες.

Τι σημαίνει αυτό για τη Ferrari;

Η ουσία δεν βρίσκεται μόνο στο αποτέλεσμα. Βρίσκεται στο αν η Ferrari έχει αρχίσει να κατανοεί καλύτερα τι ζητά ο επτάκις παγκόσμιος πρωταθλητής από το μονοθέσιο και αν ορισμένες από τις πρόσφατες αλλαγές κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση.

Σε κάθε κορυφαία ομάδα, οι οδηγοί επηρεάζουν αναπόφευκτα την εξέλιξη του μονοθεσίου μέσω του feedback τους. Όταν μάλιστα πρόκειται για έναν οδηγό με την εμπειρία και το βεληνεκές του Χάμιλτον, η βαρύτητα των παρατηρήσεών του είναι δεδομένο ότι αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Και τι γίνεται με τον Λεκλέρ;

Το ενδιαφέρον είναι ότι η Ferrari καλείται να διατηρήσει την ισορροπία ανάμεσα σε δύο οδηγούς με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ο Σαρλ Λεκλέρ παραμένει το πρόσωπο γύρω από το οποίο χτίστηκε η ομάδα τα τελευταία χρόνια, όμως η άφιξη του Χάμιλτον έφερε μαζί της μία διαφορετική οπτική για το πώς πρέπει να λειτουργεί ένα μονοθέσιο πρωταθλητισμού.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ferrari καλείται να επιλέξει πλευρά. Σημαίνει όμως ότι κάθε βήμα εξέλιξης θα εξετάζεται πλέον και μέσα από το πρίσμα του ποιος οδηγός φαίνεται να επωφελείται περισσότερο από αυτό.

Η πραγματική απάντηση θα έρθει αργότερα

Ένας αγώνας δεν αρκεί για να αποδείξει ότι η Ferrari έχει αλλάξει κατεύθυνση. Αν όμως οι επόμενες αναβαθμίσεις συνεχίσουν να φέρνουν τον Χάμιλτον πιο κοντά στις κορυφαίες του επιδόσεις, τότε η συζήτηση που άνοιξε μετά τον Καναδά θα αποκτήσει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Γιατί τότε δεν θα μιλάμε απλώς για μία καλή εμφάνιση, αλλά για μία πιθανή αλλαγή ισορροπιών μέσα στη Scuderia.