Ταχύτερη σε μέσο αγωνιστικό ρυθμό από τη Mercedes εμφανίστηκε η Ferrari στο Grand Prix των Ηνωμένων Πολιτειών, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να μετατρέψει το πλεονέκτημά της σε νίκη. Η ανάλυση των χρόνων γύρου αποκαλύπτει πώς η στρατηγική της μίας στάσης επέτρεψε στον Αντρέα Κίμι Αντονέλι να επικρατήσει στο Όστιν, παρά το γεγονός ότι τόσο ο Σαρλ Λεκλέρ όσο και ο Λιούις Χάμιλτον κατέγραψαν καλύτερους μέσους χρόνους.

Το πλεονέκτημα της Ferrari στους χρόνους γύρου

Η ανάλυση των δεδομένων τηλεμετρίας και των χρόνων γύρου δείχνει ότι ο Λεκλέρ είχε τον ταχύτερο μέσο αγωνιστικό ρυθμό στο Circuit of the Americas, με τον Χάμιλτον να ακολουθεί μόλις 0,103 δευτερόλεπτα ανά γύρο πίσω του.

Ο Μαξ Φερστάπεν βρέθηκε τρίτος στη συγκεκριμένη κατάταξη, με διαφορά 0,140 δευτερολέπτων από τον Μονεγάσκο, ενώ ο νικητής Αντονέλι ήταν τέταρτος, στα 0,286 δευτερόλεπτα.

Η εικόνα αυτή αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον αν συγκριθεί με το τελικό αποτέλεσμα. Ο Αντονέλι κέρδισε με διαφορά 13,078 δευτερολέπτων από τον Λεκλέρ, ενώ ο Χάμιλτον περιορίστηκε στην τέταρτη θέση, πίσω από τον Φερστάπεν.

Η εξήγηση βρίσκεται κυρίως στον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο οι ομάδες διαχειρίστηκαν τον αγώνα.

Η απόφαση που έκανε τη διαφορά

Η Mercedes επέλεξε να κρατήσει τον Αντονέλι στην πίστα μέχρι τον 24ο γύρο, όταν πραγματοποίησε τη μοναδική του στάση, αντικαθιστώντας τη μέση γόμα με τη σκληρή.

Αντίθετα, η Ferrari ακολούθησε στρατηγική δύο στάσεων, επιτρέποντας στους οδηγούς της να κινηθούν με ταχύτερο ρυθμό σε διαφορετικά στάδια του αγώνα, αλλά με το κόστος μιας επιπλέον επίσκεψης στα pits.

Αυτή η διαφορά είναι καθοριστική για την ερμηνεία των δεδομένων. Ο ταχύτερος μέσος χρόνος γύρου δεν συνεπάγεται απαραίτητα και μικρότερο συνολικό χρόνο αγώνα, καθώς δεν αποτυπώνει από μόνος του τον χρόνο που χάνεται κατά τις στάσεις.

Ο Αντονέλι δεν χρειαζόταν να κινηθεί ταχύτερα από τους οδηγούς της Ferrari σε κάθε γύρο. Αρκούσε να διατηρήσει έναν ανταγωνιστικό ρυθμό με τη σκληρή γόμα και να αποφύγει την απώλεια χρόνου ενός δεύτερου pit stop.

Η στρατηγική αυτή αποδείχθηκε αποτελεσματική, με τον Ιταλό να ανακτά την πρωτοπορία στον 32ο γύρο και να διατηρεί τον έλεγχο μέχρι τον τερματισμό.

Τι δείχνει η σύγκριση Λεκλέρ – Χάμιλτον

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η μικρή διαφορά μέσου ρυθμού μεταξύ των δύο οδηγών της Ferrari.

Παρότι ο Χάμιλτον τερμάτισε δύο θέσεις πίσω από τον Λεκλέρ, η απόκλιση των 0,103 δευτερολέπτων ανά γύρο δείχνει ότι η συνολική εικόνα της ταχύτητάς τους ήταν αρκετά κοντινή.

Ο Βρετανός παραδέχθηκε μετά τον αγώνα ότι αντιμετώπισε έντονη υποστροφή στα δύο πρώτα stint, χάνοντας χρόνο στις αργές στροφές. Στο τελευταίο μέρος του αγώνα, όταν βελτιώθηκε η ισορροπία της SF-26, μπόρεσε να κινηθεί ταχύτερα και να πλησιάσει τον Φερστάπεν.

Από την πλευρά του, ο Λεκλέρ χρειάστηκε να ανακτήσει θέσεις στην πίστα, προσπερνώντας τον Λάντο Νόρις και στη συνέχεια τον Φερστάπεν, πριν εξασφαλίσει τη δεύτερη θέση.

Γιατί ο ταχύτερος ρυθμός δεν λέει όλη την αλήθεια

Τα συγκεκριμένα στοιχεία δεν αποτελούν απόλυτη σύγκριση της δυναμικής των δύο μονοθεσίων. Οι διαφορετικές γόμες, το φορτίο καυσίμου, η κυκλοφορία στην πίστα και οι χρονικές περίοδοι κάθε stint επηρεάζουν τους καταγεγραμμένους χρόνους.

Επιπλέον, η στρατηγική δύο στάσεων επιτρέπει συνήθως πιο επιθετική διαχείριση των ελαστικών, ενώ εκείνη της μίας στάσης απαιτεί μεγαλύτερη προσοχή στη φθορά τους.

Το συμπέρασμα, επομένως, δεν είναι ότι η Ferrari διέθετε απαραίτητα ταχύτερο μονοθέσιο από τη Mercedes σε ίδιες συνθήκες, αλλά ότι οι οδηγοί της κατέγραψαν καλύτερο μέσο ρυθμό στο συγκεκριμένο δείγμα, χωρίς αυτό να μεταφραστεί σε καλύτερο συνολικό αποτέλεσμα.

Η Mercedes αξιοποίησε τη δυνατότητα της W17 να ολοκληρώσει 32 γύρους με τη σκληρή γόμα, επιμένοντας σε μια στρατηγική που ο Τότο Βολφ χαρακτήρισε την ταχύτερη βάσει των δεδομένων της ομάδας.

Στο Όστιν, η Ferrari είχε τους δύο ταχύτερους οδηγούς στη μέτρηση του μέσου ρυθμού, αλλά η Mercedes είχε τον ταχύτερο συνδυασμό στρατηγικής και συνολικού χρόνου αγώνα. Αυτή ήταν η διαφορά που επέτρεψε στον Αντονέλι να κατακτήσει την ένατη φετινή του νίκη.

Γιώργος Καλτσάς

Ο Γιώργος Καλτσάς καταγράφει όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από τις πίστες της Formula 1, παρακολουθώντας στενά τις τελευταίες εξελίξεις και το παρασκήνιο του paddock.